Leeuwader Courant 17 januari 2024 (online op 16-01-2024)
Het rommelt op Waadhoeke Resort: laat gemeente vakantiepark bungelen?
Niek Donker – Containers staan naast de dienstwoning annex receptie van voormalig Schatzenburg in Menaam. Huisraad staat buiten. Verderop een bordje van de nieuwe receptie. Wat is hier aan de hand? Een park in verval, onmin tussen eigenaren of speelt er iets anders? Planontwikkelaar en parkbeheerder Marco Hipke laat weten te stoppen. Teleurgesteld en boos, omdat de gemeente haar afspraken niet nakomt.
In november 2022 onderzoekt deze krant de betrokkenheid van Geert D. bij recreatiepark Waadhoeke Resort in Menaam. De internationale recreatievastgoedhandelaar is in 2012 failliet gegaan met zijn vakantiehuizenimperium La Perla International Living en laat een schuld na van honderden miljoenen. Eind november 2022 wordt hij alsnog veroordeeld tot achttien maanden cel wegens valsheid in geschrifte, witwassen, belasting- en faillissementsfraude. Zowel Geert D. als het Openbaar Ministerie gaan in hoger beroep. Wanneer de zaak dient is nog niet bekend. Over zijn veroordeling zegt Geert D.: ,,Ja, ik ben in eerste instantie veroordeeld, maar heb hoger beroep aangetekend (net als het OM). De voornaamste reden voor mijn veroordeling, is het feit dat ik me niet voldoende heb kunnen voorbereiden op de verdediging in mijn proces door een aaneenschakeling van medische problemen. Ik wil u de details besparen maar melanoomkanker Fase III en hartproblemen hebben hierbij een belangrijke rol gespeeld. Maar goed, je naam is besmet en daarmee gaan vele deuren dicht.” Dus trekt hij zich, net als Marco Hipke, terug uit het park. ,,Helaas dachten zowel Marco Hipke als de investeerders dat er met de Nederlandse overheid op integere en professionele manier zaken gedaan kon worden. Niets bleek minder waar.”
Torenhoge verwachtingen
Waadhoeke Resort moest opgestuwd in de vaart der volkeren. Volledig vernieuwd en groots uitgebreid tot Waadhoekerhout. Het plan van Marco Hipke voorziet in omvangrijke investeringen met als doel recreatieve verhuur voor het luxe segment. Maar de noodzakelijke bestemmingswijziging laat al jaren op zich wachten. Afgelopen zomer vraagt deze krant college en fractievoorzitters van gemeente Waadhoeke om opheldering. Hun antwoorden zijn unaniem. “Het staat niet op de agenda” en “Het besluitvormingsproces is nog niet rond.” Tot grote frustratie van Marco Hipke komt de gemeente medio december met een onverwachte mededeling. Ze tilt het besluit naar het nieuwe jaar met als nieuwe voorwaarde dat Hipke door een Bibob- procedure moet. Dat kan omdat vanaf 1 januari 2024 de Omgevingswet van kracht is. Pas na een positieve uitkomst wil de gemeente het bestemmingsplan alsnog bestuderen en moet ook de provincie nog advies geven.
De intenties waren zo mooi
Voor Marco Hipke barst de bom. In overleg met zakenpartners en investeerders kiezen ze voor een ‘exit’ van de ondernemer die vorig jaar zei “mijn toekomst ligt in Waadhoeke”. Marco Hipke legt deze krant voor wat hem dwarszit na zes jaar Waadhoeke Resort: een waslijst van beschuldigingen en niet waargemaakte verwachtingen. ,,Ik ben al die tijd aan het lijntje gehouden”, vertelt hij verbitterd vanuit Spanje. De ellende, zegt hij, is begonnen met de aankoop van de geluidswal en ‘het achterland’ tussen het oude vakantiepark en de snelweg. Notabene de gemeente heeft hem verzocht mee te denken in het oplossen van de juridische strijd die daar woedde. Begin juli 2018 wordt – voor de duur van een jaar- een intentieverklaring tussen gemeente en Hipke getekend. Het doel is ‘te onderzoeken hoe het gebied kan worden doorontwikkeld tot een ruimtelijk, economisch en maatschappelijk aantrekkelijke recreatieve voorziening voor inwoners, recreanten en toeristen en hoe partijen vanuit hun posities daarin kunnen samenwerken.’ Het moet leiden ‘tot een integrale gemeentelijke visie op het gebied, dat tevens een toetsingskader vormt voor de principemedewerking aan de plannen van Waadhoeke BV.’
Marco Hipke koopt als onderdeel van die ondertekende intenties op 30 september 2020 met zijn bedrijf Waadhoekerhout Beheer de grond en de geluidswal. Dan slaat wantrouwen toe, want in een gesprek met de nieuwe burgemeester (Waanders) en diverse ambtenaren, vraagt de gemeente aan Marco Hipke hoe hij er bij komt dat de gemeente zal meewerken aan zijn plan. Marco Hipke: ,,Ik vertelde dat ik hier niets van snapte. De gemeente heeft mij kort voor de verwerving van het achterland nog bevestigd dat de afspraak nog van kracht was. Ook heb ik zelfs een intentieverklaring gekregen (zonder hierom te vragen), die is getekend door toenmalig burgemeester Apotheker.” Volgens Hipke zou burgemeester Waanders daarover hebben gezegd dat zij die verklaring niet zelf heeft getekend, dus er ook niets mee te maken heeft. Dat ziet de gemeente anders: die laat weten zich niet in deze versie van Hipke te herkennen.
Het illustreert de uiterst moeizame relatie tussen gemeente en projectontwikkelaar. Hipke stelt dat hij op advies van de gemeente bureau BügelHajema heeft ingehuurd om tot een nieuw bestemmingsplan te komen. ,,Dat heeft mij 300.000 euro gekost, terwijl vervolgens 85 procent van wat er in het plan staat door de gemeente is bedacht.” Terugkijkend: ,,Tegen deze achtergrond is het niet gek als ik zeg dat ik er geen rekening mee heb gehouden dat de gemeente toch niet zou meewerken.” Op 30 november zegt de gemeente hem toe, dat ze voor oud & nieuw een besluit neemt over het bestemmingsplan. Het zou een ‘ja’ of ‘nee’ worden. Hipke wordt woest als hij op 15 december telefonisch van wethouder Jan Dijkstra verneemt dat het besluit over het nieuwe jaar heen getild wordt en er dan eerst een uitgebreid Bibob- onderzoek moet komen.
Voor Marco Hipke blijft het tot de dag van vandaag gissen naar de vraag waarom na aanvankelijke medewerking aan het plan en positieve reacties uit de omgeving, de gemeente vertraagt en uiteindelijk radicaal anders besluit. Hij zegt pal voor Kerst toe om daarover informatie te willen delen, maar dat ligt juridisch gevoelig. Het onweerlegbare bewijs over beschuldigingen aan het adres van de gemeente komt nu niet op tafel, maar Hipke laat weten daar later wellicht wel mee te kunnen komen.
Een lastig dossier
In een gesprek met wethouder Jan Dijkstra (FNP) naar aanleiding van het voor Hipke onverteerbare besluit, wil die niet ingaan op alles wat met de Bibob- procedure te maken kan hebben. Dat zou voorbarig zijn: eerst moet grondig onderzoek worden gedaan en welke vroegtijdige suggestie of uitlating ook, kan juridisch uiterst gevoelig liggen. Feit is dat vakantieparken steeds vaker onder de loep worden genomen, merkt ook de flamboyante vakantieparkuitbater en tv-ster Peter ‘Massa is Kassa’ Gillis. Zijn belangrijkste vakantiepark Prinsenmeeer in het Brabantse Ommel wordt begin december op last van gemeente Asten gesloten. Die meent dat er ernstig gevaar bestaat dat het park misbruikt wordt voor tal van criminele doeleinden en trekt alle vergunningen in.
Bij voormalig Schatzenburg -nog steeds de geliefde naam in de omgeving voor het vakantiepark – heeft de gemeente grote twijfels. Waadhoekerhout – het luxe recreatiepark dat uit Waadhoeke Resort moet ontstaan na toevoeging van 225 duurzame recreatiewoningen, horeca en andere voorzieningen – is een lastig dossier. De twijfels, zegt de gemeente, worden gevoed door de ondernemer, want Marco Hipke geeft lang niet op alle vragen een duidelijk antwoord. De gemeente twijfelt aan de haalbaarheid van de plannen, de financiele onderbouwing, de herkomst van zijn geld en aan de integriteit van de ondernemer en zijn netwerk.
Levendige handel
Terug naar mei 2016. Marco Hipke koopt op een executieveiling in Leeuwarden namens FH-Nederland voor 10.000 euro 24 kavels op Waadhoeke Resort. Dat bedrijf is tot op de dag van vandaag een groot mysterie. Het verschuilt zich achter twee stichtingen, waardoor de belanghebbenden onzichtbaar zijn. Geert D. en Marco Hipke willen er alleen over kwijt dat het bedrijf een rol speelt in de overname en ontwikkeling van het park. In november 2016 tekent Marco Hipke namens Geert D. voor de overname van recreatiepark Waadhoeke. De koop wordt gefinancierd met een hypotheek van 828.000 euro van de man die het park verkoopt, Bernard Kooij. Er ontstaat een levendige handel in kavels. Er wordt gekocht, verkocht en doorverkocht. Terugkerende kopers en verkopers zijn FH-Beheer, Waadhoeke Beheer en Waadhoeke, bedrijven van Geert D. Kavels met of zonder chalet verwisselen meermaals met winst van eigenaar. Niets aan de hand, zegt Hipke, alles wordt door de notaris gecontroleerd. Hij tekent als bestuurder en gevolmachtigde van Geert D. vele koopaktes. Waarom? Marco Hipke: ,,De reden zat hem in het feit dat in verband met de medische toestand van Geert D. er iemand moest zijn om in geval van nood te kunnen handelen.” Het voorkomt niet dat belastingdienst een jaar geleden beslag legt op de kavels van FH- Beheer en Waadhoeke Beheer. Er wordt al jaren geen loonheffing en vennootschapsbelasting betaald.
Bekend bij de gemeente
Geert D. blijkt al sinds december 2012 (!) bij de gemeente (toen Menameradiel) bekend, zo lezen we in een verslag van 30 januari 2013 dat de gemeente stuurt aan toenmalig parkeigenaar Bernard Kooij ‘over diverse aangelegenheden op Park Schatzenburg’. ,,(…)Op 9 oktober en 17 december 2012 hebben onze medewerkers (namen weggelaten, red.) met u gesproken over Schatzenburg; (…), de laatste keer was u in aanwezigheid van uw compagnon Geert D(…).” Timing. Dezelfde man is die dagen groot in het nieuws. Pal voor de bespreking in Menaam wordt op 27 november 2012 zijn vakantiehuizenimperium La Perla International Living failliet verklaard.
Wie ben ik hem te veroordelen?
,,Ik ken hem al vijfentwintig jaar. Hij is nog nooit ergens voor veroordeeld. Wie ben ik om dat wel te doen?”, benadrukt Marco Hipke. ,,Nogmaals, Geert is niet bij Waadhoekerhout betrokken.” Waadhoeke Resort omvat nu nog 220 kavels grond die in handen zijn van zowel particulieren die er vakantie houden in hun chalet of dat af en toe verhuren. Circa 160 van die kavels is in handen van particuliere eigenaren en investeerders en tientallen kavels grond (al dan niet met chalet) zijn eigendom van FH-Beheer, Waadhoeke Beheer en Waadhoeke BV. Die laatste is sinds 2016 ook de eigenaar van de receptie annex dienstwoning en van infrastructuur, wegen en voorzieningen. Belangrijk, want als feitelijk parkeigenaar wordt degene gezien die dat in handen heeft. Iedere eigenaar op het park betaalt er via jaarlijkse parkkosten aan mee. Met zijn eigen bedrijf Waadhoekerhout is Hipke sinds september 2020 eigenaar van de meeste grond tussen het oude park en de geluidswal langs snelweg A31, waar de ambitieuze uitbreiding van Waadhoeke Resort moet verrijzen.
“Ik stop ermee”
Na het besluit van de gemeente om Marco Hipke en -indien nodig- zijn zakelijke netwerk grondig door te lichten, neemt de voormalig eigenaar van restaurant Sensa in Den Dolder zijn besluit. ,,Dit hele traject heeft zijn weerslag gehad op mijn gezondheid. Ik heb in het belang van mijn gezondheid besloten dat ik als persoon niet verder kom met deze gemeente en het in het belang is van alle betrokkenen als ik me terug trek. Dat lijkt me voor iedereen beter dan over een jaar opnieuw constateren dat de gemeente weer iets anders bedacht heeft om me in de wielen te rijden. Mijn (zakelijke) omgeving wordt het blijkbaar niet gegund, dus doe ik een stap naar achteren om de investeerders zelf de kans te geven om het heft in handen te nemen.”
Verrekenen van schulden
Een van hen is Pieter Klapwijk, een goede vriend van Geert D. Hij is de nieuwe man die het plan en de investeringen moet redden. Hij krijgt op 28 november de zeggenschap over het Engelse Atlas UK Global Access, waar dochterbedrijven Waadhoeke BV, Waadhoeke Beheer en FH-Beheer onder vallen. Geert D. trekt zich zo te zien terug uit Menaam: ,,Het doorsnijden van alle banden op elk niveau lijkt de enige oplossing om aan te tonen dat ik niet langer als ‘zondebok’ gebruikt kan worden om projecten waar ik geen of slechts een bescheiden rol speel af te schieten.” Klapwijk laat weten op korte termijn met de gemeente om tafel te willen en weet nog niet hoe de gemeente de nieuwe situatie inschat.
Half november komt oud- parkeigenaar Bernard Kooij ook weer in beeld. Hij koopt bezittingen op het park terug van Waadhoeke BV, zoals de dienstwoning annex receptie, wegen en groenvoorziening op het park; de infrastructuur blijft in handen van Waadhoeke BV. Maar waarom doet Kooij die aankoop? We vragen de 69-jarige Haagse ondernemer telefonisch om een reactie, maar hij wil niets zeggen. ,,Nee, ik wil me nergens mee bemoeien.” Geert D. laat desgevraagd weten dat met die transactie een nog openstaande hypotheekschuld aan Kooij is verrekend. En is het beslag van de belastingdienst op de bezittingen doorgehaald: ook die rekening is blijkbaar betaald. De verkoop kent wel een nadeel: de vertrouwde dienstwoning annex receptie is ontruimd. Elders op het park is een chalet omgetoverd tot nieuwe receptie. En pal voor dit weekend blijkt ook de grond van het voormalige zwembad door Klapwijk namens Waadhoeke Beheer verkocht te zijn aan Bernard Kooij. Het verrekenen van schulden op het vakantiepark lijkt nog niet ten einde.
Belang beschermen
Pieter Klapwijk schrijft dat hij met Geert D. en Marco Hipke is overeengekomen dat hij de volledige controle krijg over Waadhoeke en Waadhoekerhout. Zo neemt hij ook op 29 december de zeggenschap over van het in Engeland gevestigde Sensa Atlantis International, de holding van de drie Waadhoekerhout- bedrijven van Marco Hipke. Zo is Klapwijk het nieuwe gezicht naar zowel investeerders als de gemeente. Waarom doet hij dit? Er is een forse belastingschuld, ongeduldige investeerders willen geld zien en de gemeente heeft grote twijfels. Pieter Klapwijk: ,,Vanaf de aankoop van Waadhoeke heb ik regelmatig investeerders aangebracht uit mijn kennissenkring. Samen met mijn echtgenote heb ik zelf ook een belang. De reden dat ik hierin stap is voornamelijk ter bescherming van zowel mijn eigen belang, als die van degenen die ik heb aangebracht. Ik denk namelijk dat het project goede kans van slagen heeft als Marco Hipke en Geert D. van het toneel zijn verdwenen.” Wel zegt hij, staan die beide ondernemers hem met raad en daad terzijde.
Werk aan de winkel
Begin januari stuurt Klapwijk een brief naar investeerders in het park. Hij schrijft dat hij binnen afzienbare tijd met een herstructureringsplan komt en dat hij er niet vanuit gaat dat de gemeente niet alsnog meewerkt aan het bestemmingsplan. Een logische uitspraak. Want zonder die instemming worden de bezittingen die investeerders in het park hebben, een stuk minder waard en valt de zekerheid onder uitstaande leningen weg. Een lastige boodschap heeft Klapwijk wel voor z’n investeerders: voorlopig wordt er geen rente meer betaald op hun leningen. De toekomst oogt niet rooskleurig, Klapwijk heeft veel werk aan de winkel. Los van het vertrouwen van investeerders, is de vraag hoe de gemeente aankijkt tegen Pieter Klapwijk, want de zakelijke constructie op het park is onveranderd. Klapwijk zegt hoopvol te zijn naar de toekomst en binnenkort met de gemeente om tafel te willen. We vragen de gemeente om reactie op die brief van Pieter Klapwijk. Die gaat er op niet in, omdat de brief niet aan haar is gericht.
Pieter Klapwijk: ,,Het zou nog goed kunnen aflopen”
De 74- jarige Klapwijk en Geert D. kennen elkaar al tientallen jaren. Sinds 2016 investeren Geert en Pieter met andere particuliere investeerders in het voormalige Schatzenburg. Behalve emeritus hoogleraar Supply Chain Management en oprichter van tech start-up AgOS was Klapwijk met voormalig management- en investeringsbedrijf Trimoteur betrokken bij het project Monte Mayor in het Spaanse Benhavis. Geert D. had in 2001 24 miljoen gulden nodig om dat te kunnen kopen. Met Geert D. bedacht hij een manier, vertelt Klapwijk in 2014 aan zakenblad Quote: ,,Particuliere investeerders mochten meedoen in een mooie ‘opportunity’ die we hadden bedacht, maar dan moesten ze ons geld lenen zodat wij ook konden mee- investeren. Dat werd een eclatant succes. Sindsdien hebben we een gemeenschappelijke basis van die zogeheten informal investors.”
Klapwijk en zijn makkers van Trimoteur vragen na het bankroet van La Perla International Living in november 2012 het persoonlijk faillissement aan van Geert D. Trimoteur zelf is in verschillende projecten succesvol, maar de eigenaren krijgen in de staart van de verkoop van hun investering in postbedrijf Sandd een bedenkelijke naam. Ze worden uit dat bedrijf gezet en er volgt beslag op persoonlijke bezittingen door belastingdienst en huisbank. Andere investeerders verwijten Klapwijk en zijn zakenpartners dat ze vooral goed voor zichzelf zorgen met vorstelijke managementvergoedingen.
Pieter Klapwijk: ,,Ik heb eerder dit soort problemen gehad ten tijde van de financiële crisis met Trimoteur. Toen was er ook sprake van een (noodzakelijke) financiële herstructurering, weliswaar 10 keer zo groot als Waadhoeke, maar met dezelfde complexiteit. Dat is uiteindelijk voor alle partijen goed afgelopen! Mogelijk zou het dan toch nog goed met Waadhoeke kunnen aflopen (als alle partijen meewerken).”
